Kruiden en Paganisme in de Betuwe

Over Oriana

Laat ik mij voorstellen....

Ik ben Oriana van Tergouw, sociaal agogisch werker, coach en herborist (kruidkundige). Ik heb ervaring met jongvolwassenen, psychiatrie, (licht) verstandelijke beperking en ouderen. Daarnaast werkt ik veel met mensen die op zoek en onderweg zijn op het spirituele pad.

 

Ik ben moeder-hoeder van De Oude Wegen.

Om mijzelf  "moeder-hoeder" te noemen, daar heb ik jaren over gedaan. Ik wist wat ik wilde, ik wist ongeveer hoe ik het wilde, maar er een naam aan geven, dat lukte niet. Ik zei wel eens, grappend, ik ben een non zonder klooster. Ik voel de intense wens om te leven in het teken van De Kosmos, maar Paganisme kent geen kloosters of monnik-schap en ik ben perfect gelukkig met mijn man, de boerderij en mijn leven hier.

 Dus ik heb mijn 'monnik-leven' zelf ingericht en de naam 'moeder-hoeder' bedacht. Omdat ik mij moeder voel over de dieren, de mensen, de zoekenden, de natuur, en zo verder, maar ook als hoedster over de Hoeders van Moeder Aarde.

 

Ik ben altijd gefascineerd door geloven, religies, levenswijzen - wat inspireert de mens? Wat geeft haar moed en wat brengt geloof voor hem of haar? In dat kader ben ik gaan studeren, beleven en reizen - of het nu het lezen van de Bijbel en de Koran is, naar Zen-bijeenkomsten gaan of de pelgrimstocht naar Santiago die ik deels op mijn 17de heb gelopen: ik leg mij zelfs op het Paganisme niet honderd procent vast. Ik leer en adopteer dat van religies wat mij steunt in mijn leven voor het Goddelijke (God, Godin, Onzijdig, Kosmos). Naast studies heb ik veel geleerd van mijn verblijf in een Theravada-boeddhistisch klooster op mijn 18de levensjaar.

 

Ik ben geboren in 1987 en in die tijd was het idee van "HSP" (Hoog Sensitieve Personen ) nog erg onbekend. Makkelijk was het niet. Ik heb pesten en eenzaamheid gekend, alsmede ziek-zijn en je dromen bijstellen. Maar achteraf ben ik er dankbaar voor, omdat ik daardoor vanuit ervaring er voor anderen kan zijn. Een andere belangrijke gebeurtenis in mijn jeugd was de komst van een spiritueel mentor. Hij heeft mij geleerd spiritualiteit niet te 'gebruiken' als een manier om van de wereld weg te vluchten, maar juist om de wereld te naderen. Ik heb veel aan hem te danken, en daarom probeer ik er op eenzelfde manier voor anderen te zijn. 

 

De Oude Wegen, het onderwijs, de begeleiding, de kruidengeneeswijzen zijn voor mij geen werk, geen beroep. Het is voor mij een roeping.